Ik heb meer vertrouwen in mezelf gekregen. Meer moed. Ik zie nu sneller welk verhaal ik mezelf vertel - en dat het niet altijd waar is. Onzekerheid hoort erbij, bij bijna iedereen. Ik mag een rustige, open houding hebben en vertrouwen dat wat ik zeg goed overkomt. En zo niet… wat dan nog?

Mijn grootste doorbraak was de vraag: welk verhaal vertel ik mijzelf? Wat zie ik bij mezelf als ik onzeker ben? De zin "wat je zegt, ben je zelf" raakte me diep. Ik leerde beter luisteren met echte aandacht. OEN zijn. Ondertiteling geven. Bewust zijn van mijn oordelen - en zien dat het bij mij begint.

Over Inge: je enorme enthousiasme. Zoveel kennis en ervaring. Maar toen zei je: "Er is nog zoveel wat ik kan leren." Wauw, wat heerlijk. Zoveel betrokkenheid. Liefde voor groei. De ander echt zien. Dat was gewoon heel fijn. Na anderhalf jaar kan ik zeggen: het heeft me zó goed gedaan. Ook bij mijn afscheid op school merkte ik hoeveel ik geleerd heb. Ik weet nu dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn stappen. Ik mag er zijn.

Ik zou zó graag willen dat meer lieve mensen dit leren. Het zou hen zo kunnen helpen. Blijven oefenen. Blijven leren. En anderen hierin meenemen - dat is mijn volgende stap."